چرا به باغ شاخه‌ای گلی به سر نمی‌زند


 چه شد که در بهار ما پرنده پر نمی زند


چه وحشت است راه را که کس بر آن نمی‌رود


چرا کسی چراغ جان به رهگذر نمی‌زند


نشاط عشق رفت و در برین سرای بسته شد 


کنون به غیر غم کسی دگر به در نمی‌زند …