يادگارای تاريخ شهادت ؛همون يادگارايی که ديگه کمتر تاريخ امکان داره مثل اونا رو به خودش ببينه ،مگه  يه بار ديگرپير ما،حديث عشقه دو کوهه و شلمچه و طلائيه و مجنونو  از سر بگيره ......

آخه اونا مرد بودن مردايي از جنس آسمون.روحشون از جنس حرير و مرامشون از نوعه مرام مولاشون حسين بن علي (ع)بود. مرامي که توش کمتر حرف از معصيت و گناه بود،مرامي که اگه معصيتي رو ميديدن با بي اهميتي و بي خيالي از کنارش عبور نميکردن،حداقل با يه اخمي ،چيزي نه ی  خودشونو رو با انجامش نشون مي دادن....

راستي که جاشون تو جامعه ي ما  مخصوصا َ تو اين حال و هواي ماها خاليه....

اگه بودن غصه هاي مادرامون کمتر بود و پدرامون عقده تو  دلشون جاخوش نميکرد ،چرا که غيرت مردونشون اجازه نمي داد که مادرا و پدرا ،مضطرب اين همه هياهوي جامعه باشن ،که مبادا بچه هاشون طعمه ی فرهنگي که تو فرهنگ ما جايي نداره بشن و خداي نکرده خام حرفهايي بشن که تو دين و آيين و فرهنگ ما جايي براي اين حرفها وجود نداره ،حرفهايي که با ژست روشنفکري و تحجرزدايي به خورد بچه هاشون ميدن.

آره رفيق!

جووناني بودن از تبار فهميده وباکري و همتو خيلياي ديگه مث همينا که مرام و معرفتي داشتن که امروز فقط تو قاب عکساشونو دست نوشته هاشون جا خوش کرده.

بي معرفتي هم بد دردي بد تر از اون بي معرفتي به اون کسانيکه برا همون آخر مرام و معرفت بودن و تا پاي جون پامون وايسادن

اما

من و تو

پاشون که واينيساديم هيچ تازه بعضي وقتا هم زير پاي ارزشهاشونو هم خالي کرديم!!